ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំមិនសូវបានសរសេរអត្ថបទចុះផ្សាយនៅទីនេះច្រើននោះទេ ។ កំណត់ហេតុភាពច្រើន ខ្ញុំសរសេរទុកជាលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួន មិនបានយកមកចុះផ្យាយជាសាធារណៈ...
ថ្មីៗនេះ ខ្ញុំមិនសូវបានសរសេរអត្ថបទចុះផ្សាយនៅទីនេះច្រើននោះទេ ។ កំណត់ហេតុភាពច្រើន ខ្ញុំសរសេរទុកជាលក្ខណៈផ្ទាល់ខ្លួន មិនបានយកមកចុះផ្យាយជាសាធារណៈនៅទីនេះឡើយ ។ តាមពិត ខ្ញុំក៏ចង់សរសេរអត្ថបទយកមកចុះផ្សាយនៅទីនេះឲ្យបានច្រើនដូចពេលមុនដែរ តែខ្ញុំប្រហែលជាត្រូវការពេលវេលាខ្លះដើម្បីរៀបចំធ្វើវាឡើងវិញ ។ ព្រឹកនេះ ខ្ញុំនឹងចំណាយពេលបន្តិចដើម្បីរៀបរាប់ពីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់ក្នុងខែមករានិងខែកុម្ភៈ បូករួមនឹងសកម្មភាពការងារខ្លះដែលខ្ញុំបានធ្វើក្នុងពេលពីរខែដំបូងនៃឆ្នាំ២០២៦នេះ ។
ខ្ញុំធ្លាប់បានសរសេរខ្លះរួចមកហើយនៅក្នុងកំណត់ហេតុផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ អំពីសកម្មភាពដែលខ្ញុំបានអនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់ តាមពេលវេលាសមស្របជាហូរហែរមក ។ ឥលូវ ខ្ញុំចង់រម្លឹកឡើងវិញខ្លះទៀតអំពីសកម្មភាពទាំងនោះ ។ កាលពីចុងឆ្នាំ២០២៥ ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំមិនបានរៀបចំផែនការការងារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ ឲ្យបានល្អនោះទេ ។ លុះដល់ពេលខ្ញុំពិនិត្យឡើងវិញនូវការងារដែលខ្ញុំបានធ្វើនោះ នាដើមឆ្នាំ២០២៦ ម្ដងទៀត ខ្ញុំក៏ចាប់អារម្មណ៍ឃើញថា តាមពិត ខ្ញុំរៀបចំផែនការការងារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ នេះ បានល្អប្រសើរហើយ ។ ខ្ញុំបែរជាមានសុទិដ្ឋិនិយមចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបានរៀបចំសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីនេះ ហើយពិនិត្យឃើញថា បញ្ហាអសកម្មខ្លះដែលកើតឡើងនាពេលដើមឆ្នាំនេះ វាបណ្ដាលមកពីឆន្ទៈនៃការអនុវត្តការងារ ជាជាងដែលថា វាបណ្ដាលមកពីការរៀបចំផែនការការងារមិនបានល្អ ។ ក្នុងរយៈពេលចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំហាក់ប្រើប្រាស់ជីវិតរស់នៅឆ្ងាយបន្តិចពី «វិន័យផ្ទាល់ខ្លួន» (Self-discipline) និង «ការមានសតិ» (Mindfulness) ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យខ្ញុំអនុវត្តការងារតាមផែនការដែលបានកំណត់ មិនសូវបានល្អ ។ គោលដៅនិងផែនការសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីនេះ វាមានលក្ខណៈល្អខ្លាំងណាស់ ហើយវាក៏ទាមទារចាំបាច់ណាស់នូវការអនុវត្តដែលប្រកបដោយឆន្ទៈនិងការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ ។ មេរៀនដែលខ្ញុំទទួលបានក្នុងពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ និងមេរៀនដែលខ្ញុំទើបទទួលបានក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះ វាមានលក្ខណៈផ្ទុយគ្នាស្រឡះ ។ ខ្ញុំត្រូវរៀនសូត្រឲ្យបានល្អពីមេរៀនទាំងពីរនេះ ដើម្បីយកមកអនុវត្តក្នុងការងារប្រចាំថ្ងៃឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមសភាពការណ៍ជាក់ស្ដែង និងទទួលបានលទ្ធផលកាន់តែល្អប្រសើរឡើង ។ ការងារទាំងអស់នេះ វាហាក់មានសភាពយឺតយ៉ាវបន្តិច តែខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្វីៗនឹងប្រព្រឹត្តទៅដោយល្អ បើខ្ញុំនៅតែបន្តខិតខំធ្វើវាដោយមិនបោះបង់ ។
មកដល់ខែមីនានេះទៅហើយ ខ្ញុំនៅមិនទាន់បានសរសេររៀបរាប់ពីឆ្នាំ២០២៥ (Reflection for 2025) នៅឡើយទេ ។ កាលពីឆ្នាំមុន ខ្ញុំអូសបណ្ដាយការងារនេះដល់ត្រឹមខែមីនាដែរ ។ សម្រាប់ឆ្នាំនេះ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនសរសេរទេ ព្រោះកាលពីចុងឆ្នាំ២០២៥ ខ្ញុំបានសរសរត្រួសៗខ្លះមកហើយអំពីការងារនេះនៅក្នុងឯកសារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ។ វាមានសភាពខ្លីពិតមែន តែវាបង្ហាញគ្រប់ជ្រុងជ្រោយហើយនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានបំពេញក្នុងឆ្នាំ២០២៥; វានៅខ្វះតែការពង្រីកសេចក្ដីបន្ថែម និងការដាក់បញ្ចូលបន្ថែមនូវការយល់ឃើញខ្លះៗទៀតប៉ុណ្ណោះ ។ ឯសេចក្ដីខ្វះខាតនេះ ខ្ញុំក៏បានសរសេរជាបន្តបន្ទាប់មកហើយក្នុងកំណត់ហេតុផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំនៅដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ។
ក្រៅពីកិច្ចការងារផ្ទាល់ខ្លួនដែលខ្ញុំបានរៀបរាប់ខ្លះៗខាងលើនេះ ខ្ញុំចង់បន្តរៀបរាប់បន្តិចទៀតអំពីកិច្ចការងារជាកុសលដែលខ្ញុំបានបំពេញនាដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ។ ចាប់ពីចេញព្រះវស្សាក្នុងពុទ្ធសករាជ២៥៦៩នេះមក ខ្ញុំបានរៀបចំពេលវេលាដើម្បីចូលរួមកម្មវិធីនៅនិគ្រោធវ័នជាហូរហែរ ញឹកញាប់ជាងឆ្នាំមុនៗ ។ ចាប់ពីពេលចេញព្រះវស្សានេះមក ខ្ញុំទៅចូលរួមកម្មវិធីក្នុងថ្ងៃពេញបូណ៌និងថ្ងៃខែដាច់ នៅនានិគ្រោធវ័នជាប្រចាំ ។ លុះក្រោយមក គឺចាប់ពីឆ្នាំថ្មីឆ្នាំសកលនេះមក ខ្ញុំទៅចូលរួមជាប្រចាំក្នុងថ្ងៃនៃបកតិឧបោសថ នៅនិគ្រោធវ័ន ។ នាដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ញុំបន្ថយថ្ងៃរក្សាបកតិឧបោសថមកនៅត្រឹមតែថ្ងៃដែលបានកំណត់ក្នុងប្រតិទិនទូទៅប៉ុណ្ណោះ (មិនបានរក្សាពេញ ៨ថ្ងៃ ឬ ៦ថ្ងៃ ក្នុងមួយខែនោះទេ) ។ នាដើមឆ្នាំនេះ ខ្ញុំក៏បានចូលរួមជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងកម្មវិធីសមាធិ នៅនិគ្រោធវ័ន; មានកម្មវិធីសមាធិឆ្នាំថ្មី និងកម្មវិធីសមាធិប្រចាំខែ ។ ពិធីបុណ្យមាឃបូជាក្នុងឆ្នាំនេះ ក៏បានប្រព្រឹត្តទៅរួចមកហើយកាលពីដើមខែកុម្ភៈ ហើយខ្ញុំក៏បានចូលរួមដែរនៅនិគ្រោធវ័ន ។ រៀបរាប់ត្រួសៗមកនេះ ក៏ឃើញថា ខ្ញុំបានចំណាយពេលច្រើននៅនិគ្រោធវ័ន ។ រៀបរាប់មកដល់ត្រឹមនេះ ខ្ញុំក៏ចង់បញ្ចាក់បន្តិចថា ទន្ទឹមនឹងកិច្ចការជាកុសលនេះ សេចក្ដីប្រមាទ និងអកុសលទាំងឡាយឯទៀតក៏កើតឡើងជារឿយៗដែរ ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានលើកឡើងមកនេះ ក៏សូមឲ្យបានជាទីនៃសេចក្ដីជ្រះថ្លានៃអ្នកទាំងឡាយ បានជាឧបនិស្ស័យនិងជាកម្លាំងចិត្តដើម្បីបំពេញនូវកិច្ចការងារជាកុសលបន្តតទៅ ។ មួយវិញទៀត ក៏សូមឲ្យបានជាទីនៃសេចក្ដីសង្រួមប្រយ័ត្ននៃអ្នកទាំងឡាយ បានជាឧបនិស្ស័យក្នុងកិច្ចការគ្របសង្កត់នូវអកុសលធម៌ឲ្យបានល្អតទៅ ។ សូមឲ្យអ្នកទាំងឡាយបានជាអ្នកមានសតិស្មារតី សព្វៗកាលទាំងពួង ។ សូមឲ្យកុសលធម៌ចម្រើនឡើង ហើយអកុសលធម៌សាបសូន្យទៅ ។
ខ្ញុំរៀបរាប់ប៉ុណ្ណឹងទៅចុះ ! ជាបន្តទៀត ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់អំពីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់ក្នុងខែមករានិងខែកុម្ភៈ ដើមឆ្នាំ២០២៦ នេះ ។ ក្នុងរយៈពេលពីរខែមកនេះ សៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់មានចំនួន ១១ក្បាល ក្នុងនោះ ខែមករាមានចំនួន ៥ក្បាល និងខែកុម្ភៈមានចំនួន ៦ក្បាល ។ បើធៀបនឹងចំនួនសៀវភៅដែលជាគោលដៅដើម្បីអានក្នុងឆ្នាំនេះ គឺ ១១/៦០ ក្បាល, វាស្មើនឹង ១៨% ដែលបង្ហាញពីដំណើរការល្អក្នុងការអានឲ្យបានគ្រប់ចំនួនសៀវភៅដែលបានកំណត់ ។
សៀវភៅដែលខ្ញុំអានចប់ក្នុងខែមករា៖
ខ្ញុំនឹងបន្តរៀបរាប់ត្រួសៗបន្តិចអំពីសៀវភៅខ្លះ មិនរៀបរាប់ទាំងអស់គ្រប់សៀវភៅនោះទេ ។ សៀវភៅ «ប្រវត្តិ វត្តនិគ្រោធវ័ន ហៅគល់ទទឹង» ជាសៀវភៅដែលខ្ញុំធ្លាប់បានអានពីមុនរួចមកហើយ ។ ខ្ញុំមិនបានកត់ត្រាសៀវភៅនេះចូលក្នុងបញ្ជីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានទេក្នុងកាលនោះ ។ ហេតុនេះហើយ ខ្ញុំក៏យកសៀវភៅនេះមកអានម្ដងទៀត ដើម្បីកត់ត្រាសៀវភៅនេះទុកក្នុងបញ្ជីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអាន ។ សម្រាប់សៀវភៅ «ប្រវត្តិសង្ខេបពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ» ខ្ញុំពុំមានបំណងនឹងអាននោះទេ ។ លុះអានត្រួសៗបន្តិច ខ្ញុំក៏ជួបនឹងឃ្លាប្រយោគមួយថា «នៅពេលដែលស្ថាប័នណាមួយទទួលបានជោគជ័យនោះ តែងមានមនុស្សជាច្រើនអះអាងថា វាជាស្នាដៃរបស់ខ្លួន» ខ្ញុំក៏ស្រាប់តែសម្រេចចិត្តយកសៀវភៅនេះមកអាន ។ សេចក្ដីនៅក្នុងសៀវភៅនេះក្នុងផ្នែកខ្លះ ខ្ញុំបានអានរួចមកហើយនៅក្នុងសៀវភៅ «ឧបត្តិហេតុនៃព្រះត្រៃបិដកប្រែ» ។ សៀវភៅ «ប្រវត្តិសង្ខេបពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ» នេះ សរសេរជាពីរភាសា គឺ ភាសាខ្មែរនិងភាសាអង់គ្លេស, តែខ្ញុំបានអានតែផ្នែកជាភាសាខ្មែរប៉ុណ្ណោះ ។ សៀវភៅ «The Courage to Be Dislike: How to Feel Yourself, Change Your Life and Achieve Happiness» ជាសៀវភៅដែលខ្ញុំចាប់ផ្ដើមអានតាំងពីពាក់កណ្ដាលឆ្នាំ២០២៥ ។ ខ្ញុំមិនសូវបានអានជាប់លាប់ទេ ហេតុនេះហើយទើបវាអូសបន្លាយពេលយូរយ៉ាងនេះ ។ សៀវភៅនេះមានសេចក្ដីវែងគួរសមដែរ ។ ខ្ញុំចំណាយពេលជិតដប់ប្រាំម៉ោងទើបអានសៀវភៅនេះចប់ ។ សៀវភៅនេះមានភាពពិបាកអានបន្តិចសម្រាប់ខ្ញុំ ។ តែខ្ញុំនៅតែចាត់ទុកសៀវភៅនេះថាជាសៀវភៅដ៏ល្អមួយក្បាល (5-star book) ។ វាមានចំណុចជាច្រើនដែលអាចរៀនសូត្របានពីសៀវភៅនេះ ហើយអ្វីដែលខ្ញុំចូលចិត្តបំផុតគឺ ខ្លឹមសារដែលនិយាយពីភាពជាខ្លួនឯង និងទ្រឹស្ដី «Adlerian» ។ ចំណងជើងសៀវភៅនេះ បានធ្វើឲ្យខ្ញុំយល់ឃើញផ្សេងពីខ្លឹមសារនៅក្នុងសៀវភៅពេលដែលខ្ញុំបានឃើញសៀវភៅនេះជាលើកដំបូង ។ លុះអានសៀវភៅនេះបានបន្តិច ទើបខ្ញុំដឹងថា សៀវភៅនេះមិនមែននិយាយពីអ្វីដូចដែលខ្ញុំបានគិតក្នុងគ្រាដំបូងនោះទេ ។ នៅមានសៀវភៅមួយក្បាលទៀតដែលដាក់ចំណងជើងតាមបែបផែននេះដែរ គឺសៀវភៅ «The Courage to Be Happy: Discover the Power of Positive Psychology and Choose Happiness Every Day» ខ្ញុំនៅមិនទាន់បានអាននោះទេ ។ ខ្ញុំនឹងអាននៅពេលក្រោយទៀត ។ សៀវភៅ «សិល្បៈលួងលោម» ជាសៀវភៅចាស់យូរមកហើយ ។ ខ្ញុំសុំណែនាំប្រិយមិត្តឲ្យអានសៀវភៅផ្សេងទៀតដែលមានខ្លឹមសារនិយាយទាក់ទងនឹងប្រធានបទបែបនេះដែរ (សៀវភៅដែលខ្ញុំធ្លាប់បានអានហើយ) ។ សៀវភៅទាំងនោះរួមមាន សៀវភៅ «ស្រីហិតោបទេស» សៀវភៅ «សិល្បៈចងមិត្ត បន្ទន់ចិត្តអ្នកដទៃ» សៀវភៅ «បុរសមកពីភពព្រះអង្គា ស្ដ្រីមកពីភពព្រះសុក្រ» សៀវភៅ «វិធីនិយាយទៅកាន់មនុស្សគ្រប់គ្នានៃគ្រប់ស្ថានការណ៍» និងសៀវភៅ «The 5 Love Languages: The Secret to Live that Lasts» ។ សៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់ក្នុងខែមករា វាសុទ្ធនឹងតែជាសៀវភៅដែលខ្ញុំបានទាញយកពីគេហទំព័រ ៥០០០ឆ្នាំ លើកលែងតែសៀវភៅមួយក្បាលជាភាសាអង់គ្លេសនោះ ។ ខ្ញុំរៀបរាប់បន្តបន្តិចទៀតអំពីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់ក្នុងខែកុម្ភៈវិញម្ដង ។ សៀវភៅប្រលោមលោក «វិថីជីវិត» ជាសៀវភៅដែលខ្ញុំខ្ចីពីមិត្តរួមការងាររបស់ខ្ញុំ ។ កាលនោះ ខ្ញុំមានបំណងចង់រៀបចំបោះពុម្ពសៀវភៅធម៌ (ដែលមានស្រាប់ឡើងវិញ) ហើយខ្ញុំក៏សុំខ្ចីសៀវភៅប្រលោមលោកនេះមកមើលជាគំរូ (មកដល់ពេលនេះ ខ្ញុំបានបោះពុម្ពរួចរាល់ហើយ) ។ ចុងក្រោយ ខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តយកសៀវភៅនេះមកអានតែម្ដងទៅ ព្រោះខ្ញុំចង់ចំណាយពេលខ្លះដើម្បីលម្ហែអារម្មណ៍ ។ សៀវភៅរឿង «មិនចុះសម្រុងនឹងជីវិត» ជាប្រភេទសៀវភៅដែលខ្ញុំអានចប់ហើយខ្ញុំនៅតែសួរខ្លួនឯងថាតើសៀវភៅនិយាយអំពីអ្វី ។ សៀវភៅ «កប្បដ្ឋិយបាដិហារ្យ» ជាសៀវភៅដែលរៀបរៀងដោយលោកតាបណ្ឌិត កុល ផេង ។ ប្រិយមិត្តអាចអានសៀវភៅផ្សេងទៀតរបស់លោតាតាមតំណនេះ ។ សៀវភៅ «Dopamine Nation: Finding Balance in the Age of Indulgence» នេះ ខ្ញុំបានស្គាល់តាមរយៈ Mel Robbins ក្នុងវីដេអូមួយដែលខ្ញុំបានទទួលតាមអ៊ីមែល ។ បើប្រិយមិត្តមិនទាន់ស្គាល់ Mel Robbins ប្រិយមិត្តអាចចូលទស្សនាវីដែអូតាមតំណនេះ (Mel Robbins 5 Second Rule) ។ មួយសប្ដាហ៍ក្រោយពីបានមើលវីដេអូដែលខ្ញុំទទួលបានពីអ៊ីមែលនោះមក ខ្ញុំបានប្រទះនឹងវីដេអូជាភាសាខ្មែរមួយដែលនិយាយអំពីសៀវភៅនេះដែរ ហើយខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តយកសៀវភៅនេះមកអាន ។ ខ្ញុំចំណាយពេលជិតដប់ប្រាំមួយម៉ោង ទើបអានសៀវភៅនេះចប់ ។ សៀវភៅប្រលោមលោក «៣២ឆ្នាំក្រោយមក» ជាសៀវភៅដែលមិត្តរួមការងាររបស់ខ្ញុំបានទិញជាអំណោយសម្រាប់ខ្ញុំ ។ ខ្ញុំចំណាយពេលប្រហែលប្រាំមួយម៉ោងដើម្បីអានសៀវភៅនេះ ។ សៀវភៅរឿងសម្រាប់កុមារ «Alice's Adventures in Wonderland» ជាសៀវភៅដែលមានមកស្រាប់ជាមួយកម្មវិធីអានសៀវភៅក្នុងទូរសព្ទរបស់ខ្ញុំជាយូរមកហើយ ។ នៅក្នុងសៀវភៅ «៣២ឆ្នាំក្រោយមក» មានលើករឿងនេះមកនិយាយបន្តិចដែរ ហើយខ្ញុំក៏សម្រេចចិត្តយកសៀវភៅនេះមកអានកម្សាន្តលេងទៅ ។ អានសៀវភៅហើយ ខ្ញុំនៅឆ្លៀតរកមើលគំនូរជីវចលក្នុង YouYube ទៀត ។ ដំបូង ខ្ញុំបានមើលគំនូរជីវចលនៃរឿងនេះដែលផលិតឡើងដោយ Disney ។ ខ្ញុំនៅមិនទាន់អស់ចិត្តទេ ខ្ញុំបានមើលគំនូរជីវចលនៃរឿងនេះដែលផលិតឡើងដោយ Little Fox ទៀត ។ កាលពីល្ងាចថ្ងៃអាទិត្យម្សិលមិញនេះ ខ្ញុំនៅឆ្លៀតទៅមើលគំនូរជីវចលរបស់ Little Fox មួយរឿងទៀត គឺរឿង «Cinderella» ។ ពេលនេះ ខ្ញុំបានក្លាយជាអ្នកគាំទ្ររបស់ Little Fox ហើយ ។
ខ្ញុំបញ្ចប់អត្ថបទនេះត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងសិនហើយ ។ ខ្ញុំសរសេរអត្ថបទនេះតាំងពីម៉ោងប្រាំមួនកន្លះព្រឹក ហើយបន្តសរសេរបញ្ចប់នៅពេលរសៀលនេះទៀត ។ យប់មិញ ខ្ញុំរវល់គិតអណ្ដែតអណ្ដូងច្រើនពេក ដេកមិនសូវបានគ្រប់គ្រាន់ទេ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនសូវនឹងនរនៅវេលាព្រឹកនេះ តែពេលរសៀលនេះបានគ្រាន់បើបន្តិចហើយ ។ អូ ! ខ្ញុំភ្លេចនិយាយអំពីសៀវភៅថ្មីមួយក្បាលទៀតដែលខ្ញុំកំពុងអាន ។ ពេលនេះ ខ្ញុំកំពុងជាប់ចិត្តនឹងសៀវភៅនេះជាខ្លាំង ។ ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់បន្ថែមអំពីសៀវភៅដ៏អស្ចារ្យនេះនៅពេលដែលខ្ញុំបានអានវាចប់ ។ ប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ ! ជម្រាបលាប្រិយមិត្តទាំងអស់គ្នា។ ជួបគ្នាសាជាថ្មីទៀតក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខនេះ ។ ខ្ញុំនឹងត្រលប់មកសរសេរនៅទីនេះឲ្យបានញឹកញាប់បន្តិច ។
ភ្នំពេញ ២ មីនា ២០២៦ ម៉ោង ១:៤៦ នាទី រសៀល
ខ្ញុំធ្លាប់បានសរសេរខ្លះរួចមកហើយនៅក្នុងកំណត់ហេតុផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ អំពីសកម្មភាពដែលខ្ញុំបានអនុវត្តជាបន្តបន្ទាប់ តាមពេលវេលាសមស្របជាហូរហែរមក ។ ឥលូវ ខ្ញុំចង់រម្លឹកឡើងវិញខ្លះទៀតអំពីសកម្មភាពទាំងនោះ ។ កាលពីចុងឆ្នាំ២០២៥ ខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំមិនបានរៀបចំផែនការការងារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ ឲ្យបានល្អនោះទេ ។ លុះដល់ពេលខ្ញុំពិនិត្យឡើងវិញនូវការងារដែលខ្ញុំបានធ្វើនោះ នាដើមឆ្នាំ២០២៦ ម្ដងទៀត ខ្ញុំក៏ចាប់អារម្មណ៍ឃើញថា តាមពិត ខ្ញុំរៀបចំផែនការការងារសម្រាប់ឆ្នាំ២០២៦ នេះ បានល្អប្រសើរហើយ ។ ខ្ញុំបែរជាមានសុទិដ្ឋិនិយមចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបានរៀបចំសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីនេះ ហើយពិនិត្យឃើញថា បញ្ហាអសកម្មខ្លះដែលកើតឡើងនាពេលដើមឆ្នាំនេះ វាបណ្ដាលមកពីឆន្ទៈនៃការអនុវត្តការងារ ជាជាងដែលថា វាបណ្ដាលមកពីការរៀបចំផែនការការងារមិនបានល្អ ។ ក្នុងរយៈពេលចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំហាក់ប្រើប្រាស់ជីវិតរស់នៅឆ្ងាយបន្តិចពី «វិន័យផ្ទាល់ខ្លួន» (Self-discipline) និង «ការមានសតិ» (Mindfulness) ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យខ្ញុំអនុវត្តការងារតាមផែនការដែលបានកំណត់ មិនសូវបានល្អ ។ គោលដៅនិងផែនការសម្រាប់ឆ្នាំថ្មីនេះ វាមានលក្ខណៈល្អខ្លាំងណាស់ ហើយវាក៏ទាមទារចាំបាច់ណាស់នូវការអនុវត្តដែលប្រកបដោយឆន្ទៈនិងការទទួលខុសត្រូវខ្ពស់ ។ មេរៀនដែលខ្ញុំទទួលបានក្នុងពេលប៉ុន្មានឆ្នាំចុងក្រោយនេះ និងមេរៀនដែលខ្ញុំទើបទទួលបានក្នុងឆ្នាំថ្មីនេះ វាមានលក្ខណៈផ្ទុយគ្នាស្រឡះ ។ ខ្ញុំត្រូវរៀនសូត្រឲ្យបានល្អពីមេរៀនទាំងពីរនេះ ដើម្បីយកមកអនុវត្តក្នុងការងារប្រចាំថ្ងៃឲ្យបានត្រឹមត្រូវតាមសភាពការណ៍ជាក់ស្ដែង និងទទួលបានលទ្ធផលកាន់តែល្អប្រសើរឡើង ។ ការងារទាំងអស់នេះ វាហាក់មានសភាពយឺតយ៉ាវបន្តិច តែខ្ញុំសង្ឃឹមថា អ្វីៗនឹងប្រព្រឹត្តទៅដោយល្អ បើខ្ញុំនៅតែបន្តខិតខំធ្វើវាដោយមិនបោះបង់ ។
មកដល់ខែមីនានេះទៅហើយ ខ្ញុំនៅមិនទាន់បានសរសេររៀបរាប់ពីឆ្នាំ២០២៥ (Reflection for 2025) នៅឡើយទេ ។ កាលពីឆ្នាំមុន ខ្ញុំអូសបណ្ដាយការងារនេះដល់ត្រឹមខែមីនាដែរ ។ សម្រាប់ឆ្នាំនេះ ខ្ញុំប្រហែលជាមិនសរសេរទេ ព្រោះកាលពីចុងឆ្នាំ២០២៥ ខ្ញុំបានសរសរត្រួសៗខ្លះមកហើយអំពីការងារនេះនៅក្នុងឯកសារផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ ។ វាមានសភាពខ្លីពិតមែន តែវាបង្ហាញគ្រប់ជ្រុងជ្រោយហើយនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានបំពេញក្នុងឆ្នាំ២០២៥; វានៅខ្វះតែការពង្រីកសេចក្ដីបន្ថែម និងការដាក់បញ្ចូលបន្ថែមនូវការយល់ឃើញខ្លះៗទៀតប៉ុណ្ណោះ ។ ឯសេចក្ដីខ្វះខាតនេះ ខ្ញុំក៏បានសរសេរជាបន្តបន្ទាប់មកហើយក្នុងកំណត់ហេតុផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំនៅដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ។
ក្រៅពីកិច្ចការងារផ្ទាល់ខ្លួនដែលខ្ញុំបានរៀបរាប់ខ្លះៗខាងលើនេះ ខ្ញុំចង់បន្តរៀបរាប់បន្តិចទៀតអំពីកិច្ចការងារជាកុសលដែលខ្ញុំបានបំពេញនាដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ។ ចាប់ពីចេញព្រះវស្សាក្នុងពុទ្ធសករាជ២៥៦៩នេះមក ខ្ញុំបានរៀបចំពេលវេលាដើម្បីចូលរួមកម្មវិធីនៅនិគ្រោធវ័នជាហូរហែរ ញឹកញាប់ជាងឆ្នាំមុនៗ ។ ចាប់ពីពេលចេញព្រះវស្សានេះមក ខ្ញុំទៅចូលរួមកម្មវិធីក្នុងថ្ងៃពេញបូណ៌និងថ្ងៃខែដាច់ នៅនានិគ្រោធវ័នជាប្រចាំ ។ លុះក្រោយមក គឺចាប់ពីឆ្នាំថ្មីឆ្នាំសកលនេះមក ខ្ញុំទៅចូលរួមជាប្រចាំក្នុងថ្ងៃនៃបកតិឧបោសថ នៅនិគ្រោធវ័ន ។ នាដើមឆ្នាំ២០២៦នេះ ខ្ញុំបន្ថយថ្ងៃរក្សាបកតិឧបោសថមកនៅត្រឹមតែថ្ងៃដែលបានកំណត់ក្នុងប្រតិទិនទូទៅប៉ុណ្ណោះ (មិនបានរក្សាពេញ ៨ថ្ងៃ ឬ ៦ថ្ងៃ ក្នុងមួយខែនោះទេ) ។ នាដើមឆ្នាំនេះ ខ្ញុំក៏បានចូលរួមជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងកម្មវិធីសមាធិ នៅនិគ្រោធវ័ន; មានកម្មវិធីសមាធិឆ្នាំថ្មី និងកម្មវិធីសមាធិប្រចាំខែ ។ ពិធីបុណ្យមាឃបូជាក្នុងឆ្នាំនេះ ក៏បានប្រព្រឹត្តទៅរួចមកហើយកាលពីដើមខែកុម្ភៈ ហើយខ្ញុំក៏បានចូលរួមដែរនៅនិគ្រោធវ័ន ។ រៀបរាប់ត្រួសៗមកនេះ ក៏ឃើញថា ខ្ញុំបានចំណាយពេលច្រើននៅនិគ្រោធវ័ន ។ រៀបរាប់មកដល់ត្រឹមនេះ ខ្ញុំក៏ចង់បញ្ចាក់បន្តិចថា ទន្ទឹមនឹងកិច្ចការជាកុសលនេះ សេចក្ដីប្រមាទ និងអកុសលទាំងឡាយឯទៀតក៏កើតឡើងជារឿយៗដែរ ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានលើកឡើងមកនេះ ក៏សូមឲ្យបានជាទីនៃសេចក្ដីជ្រះថ្លានៃអ្នកទាំងឡាយ បានជាឧបនិស្ស័យនិងជាកម្លាំងចិត្តដើម្បីបំពេញនូវកិច្ចការងារជាកុសលបន្តតទៅ ។ មួយវិញទៀត ក៏សូមឲ្យបានជាទីនៃសេចក្ដីសង្រួមប្រយ័ត្ននៃអ្នកទាំងឡាយ បានជាឧបនិស្ស័យក្នុងកិច្ចការគ្របសង្កត់នូវអកុសលធម៌ឲ្យបានល្អតទៅ ។ សូមឲ្យអ្នកទាំងឡាយបានជាអ្នកមានសតិស្មារតី សព្វៗកាលទាំងពួង ។ សូមឲ្យកុសលធម៌ចម្រើនឡើង ហើយអកុសលធម៌សាបសូន្យទៅ ។
ខ្ញុំរៀបរាប់ប៉ុណ្ណឹងទៅចុះ ! ជាបន្តទៀត ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់អំពីសៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់ក្នុងខែមករានិងខែកុម្ភៈ ដើមឆ្នាំ២០២៦ នេះ ។ ក្នុងរយៈពេលពីរខែមកនេះ សៀវភៅដែលខ្ញុំបានអានចប់មានចំនួន ១១ក្បាល ក្នុងនោះ ខែមករាមានចំនួន ៥ក្បាល និងខែកុម្ភៈមានចំនួន ៦ក្បាល ។ បើធៀបនឹងចំនួនសៀវភៅដែលជាគោលដៅដើម្បីអានក្នុងឆ្នាំនេះ គឺ ១១/៦០ ក្បាល, វាស្មើនឹង ១៨% ដែលបង្ហាញពីដំណើរការល្អក្នុងការអានឲ្យបានគ្រប់ចំនួនសៀវភៅដែលបានកំណត់ ។
សៀវភៅដែលខ្ញុំអានចប់ក្នុងខែមករា៖
- សៀវភៅ «ប្រវត្តិ វត្តនិគ្រោធវ័ន ហៅគល់ទទឹង» ហ៊ួត សម្បត្តិ
- សៀវភៅ «ប្រវត្តិសង្ខេបពុទ្ធសាសនបណ្ឌិត្យ»
- សៀវភៅ «The Courage to Be Dislike: How to Feel Yourself, Change Your Life and Achieve Happiness» Ichiron Kishimi and Fumitake Koga
- សៀវភៅ «សិល្បៈលួងលោម» ហ៊ុន គឹមស៊ា
- សៀវភៅ «ទប់ស្មារតី កុំយំកុំសើច» ខាំពូនគិមនី
- សៀវភៅប្រលោមលោក «វិថីជីវិត» អ្នកនិពន្ធរតនា
- សៀវភៅរឿង «មិនចុះសម្រុងនឹងជីវិត» អាល់បែរត៍ កាមុស
- សៀវភៅ «កប្បដ្ឋិយបាដិហារ្យ» កុល ផេង
- សៀវភៅ «Dopamine Nation: Finding Balance in the Age of Indulgence» Anna Lembke
- សៀវភៅប្រលោមលោក «៣២ឆ្នាំក្រោយមក» ជុត ខៃ
- សៀវភៅរឿងសម្រាប់កុមារ «Alice's Adventures in Wonderland» Lewis Carroll
ខ្ញុំបញ្ចប់អត្ថបទនេះត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងសិនហើយ ។ ខ្ញុំសរសេរអត្ថបទនេះតាំងពីម៉ោងប្រាំមួនកន្លះព្រឹក ហើយបន្តសរសេរបញ្ចប់នៅពេលរសៀលនេះទៀត ។ យប់មិញ ខ្ញុំរវល់គិតអណ្ដែតអណ្ដូងច្រើនពេក ដេកមិនសូវបានគ្រប់គ្រាន់ទេ ។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៍មិនសូវនឹងនរនៅវេលាព្រឹកនេះ តែពេលរសៀលនេះបានគ្រាន់បើបន្តិចហើយ ។ អូ ! ខ្ញុំភ្លេចនិយាយអំពីសៀវភៅថ្មីមួយក្បាលទៀតដែលខ្ញុំកំពុងអាន ។ ពេលនេះ ខ្ញុំកំពុងជាប់ចិត្តនឹងសៀវភៅនេះជាខ្លាំង ។ ខ្ញុំនឹងរៀបរាប់បន្ថែមអំពីសៀវភៅដ៏អស្ចារ្យនេះនៅពេលដែលខ្ញុំបានអានវាចប់ ។ ប៉ុណ្ណឹងសិនចុះ ! ជម្រាបលាប្រិយមិត្តទាំងអស់គ្នា។ ជួបគ្នាសាជាថ្មីទៀតក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខនេះ ។ ខ្ញុំនឹងត្រលប់មកសរសេរនៅទីនេះឲ្យបានញឹកញាប់បន្តិច ។
ភ្នំពេញ ២ មីនា ២០២៦ ម៉ោង ១:៤៦ នាទី រសៀល
